WWW.FILOZOFIA.XMC.PL

Philos Sophia Umiłowanie Mądrości Myśli Wielcy Filozofowie Blog

» » Translate « «

Polish flagItalian flagKorean flagChinese (Simplified) flagPortuguese flagEnglish flagGerman flagFrench flagSpanish flagJapanese flagArabic flagRussian flagGreek flagDutch flagCzech flagCroatian flagDanish flagHindi flagSwedish flagHebrew flagUkrainian flagVietnamese flagGalician flagThai flagTurkish flagHungarian flagBelarus flagIrish flagMacedonian flagPersian flag

» » Tematy « «

» » Książki « «

Książki o Filozofii

» » Tags « «

Loading...


Loading...

» » Login « «

» » Rejestracja « «

» » Przypomnienie « «

» » Warto! « «

👴 Kartezjusz Rzeczywistości

Kartezjusz twierdził, że z faktu istnienia rzeczywistości materialnej wynika, że ktoś musiał ją stworzyć. Uważał, że nie był to on sam, bo nic takiego nie pamięta, zatem musiał to być ktoś inny. Pytając się innych ludzi doszedł do wniosku, że to też nie oni. Więc musiała to być jakaś istota wyższa, czyli Bóg. Dlatego też twierdził, że dowiódł w ten sposób z absolutną pewnością istnienie Boga. Czyli z racjonalności świata wynika racjonalność Boga, zaś z tego, że świat jest ogólnie biorąc dobrze urządzony wynika dobroć Boga. W ten sposób „udowadniał” wszystkie przymioty Boga chrześcijańskiego. Jego poglądy były wielokrotnie krytykowane przez innych filozofów ( m.in. Davida Hume, Immanuela Kant, George’a Berkeley, Fryderyka Nietsche)

Był on twórczym matematykiem i wniósł istotny wkład w rozwój tej nauki. Jego dzieło „Geometria” (Geometrie, 1637) dało początek rozwojowi geometrii analitycznej, w którym odrzucił ostatecznie stosowane przez jego poprzedników ograniczenia dotyczące jednorodności, co pozwoliło na traktowanie każdego równania algebraicznego po prostu jako związku między liczbami. Zebrał w tym dziele cały swój dorobek i przedstawił w nim podstawy geometrii analitycznej i algebry.

Jako pierwszy wprowadził pojęcia zmiennej oraz funkcji. Zauważył przy tym, że linie krzywe na płaszczyźnie można opisać za pomocą równania wiążącego współrzędne punktów na tej krzywej. Wprowadził układ współrzędnych prostokątnych zwany odtąd kartezjańskim układem współrzędnych; Kartezjusz zapoczątkował też badania wielu problemów teorii równań algebraicznych. Podał miedzy innymi twierdzenie, że w liczbach rzeczywistych i zespolonych liczba pierwiastków równania algebraicznego równa jest stopniowi znane obecnie pod nazwą twierdzenia Bézout oraz (w sposób bardzo niejasny) twierdzenie o liczbie rzeczywistych i zespolonych pierwiastków równania algebraicznego (tzw. zasadnicze twierdzenie algebry), udowodnione następnie przez matematyka niemieckiego Carla Gaussa. Podał również prosty sposób oszacowania liczby dodatnich i ujemnych pierwiastków równania algebraicznego, tzw. regułę znaków Kartezjusza, która głosi, ze ich liczba jest równa (albo mniejsza o parzystą liczbę) liczbie zmian znaku w ciągu współczynników. A także znalazł graficzny sposób rozwiązania równania algebraicznego trzeciego stopnia, jak również nowy sposób rozwiązania równania czwartego stopnia. Wprowadził nową symbolikę, min. dał znak + i – dla oznaczenia liczb dodatnich i ujemnych, oraz oznaczanie potęgi x*x=x2, a także symbol (nieskończoności) oznaczający wielkość nieokreślenie dużą. Ogromnym nowum było przyjęcie przez niego dla wielkości niewiadomych i zmiennych oznaczenia x,y,z.,…, zaś dla stałych a,b,c…., co zostało pozostało aż do dziś.